वारूळ नवे- जुने

मन एक वारूळ जणू
जखमांचे, जखमांवरील खपल्यांचे
अनेक वार, काहीसे घाव
कोण जाणे एखादा आघातही
कोण्या एकट्या क्षणी वारूळ फूटावे
अन एकापाठी एक याव्या बाहेर
जखमा भळभळणाऱ्या, खोलवर रुतलेल्या
काही चिघळलेल्या, काही चघळलेल्या
त्यांतही चुरस कोण कोणापेक्षा मोठी
एकेकीला मग करायचे बोलते
एखादी निमूट गप्प दोन वाक्य बोलून
एखादी बोलूच देत नाही इतरांना
कोणी मोकळ्या होऊन जातात विरून
काही दगड झालेल्या सोसून सोसून
तरीही खपली निघाली तर भुणभुण करणाऱ्या
काही हळव्या टचकन डोळे ओलावणाऱ्या
वारूळ फुटले की सगळ्याच बाहेर पडतात
काही चिरडल्या जातात, भरडल्या जातात
काही फक्त मागे व्रण ठेवून जातात
काही ओले घाव आणखी खोल करतात
काही जातात निघून कायमच्या
तर काही...काही पुन्हा नवे वारूळ बांधतात
ते नवे वारूळ असते की असतो फक्त आभास
जुन्याच जखमांवर नवीन खपल्या आणि नव्याचा भास