एका वेड्या मुलीने गावात फिरताना पाहिले सहज,
रस्त्यावर पडलेल्या फुटक्या आरशात स्वत:ला...
उन्हात फिरून चेहरा काळवंडलेला,
डोक्यावर घेऊन मानेभोवती रुमाल लपेटलेला ...
खांद्यावर लटकवलेली कधीकाळी लाल रंगाची असलेली,
ब्रँडेड बॅग पण आता विटकरी रंगाकडे झुकलेली...
पार्लरसाठी खर्चलेले हजार रुपये तिसऱ्या दिवशी व्यर्थ
वीस वर्ष शिकून घेतलेल्या डिग्रीला नोकरी पुरताच अर्थ...
तापलेले रस्ते तुडवत, नकाशातून वाटा धुंडाळत
सोबत चार विश्वासू मुलींना घेऊन होती दारोदार हिंडत...
इथे प्रत्येक दिवशी भेटत नवी माणसे, नवे अनुभव
नवे चेहरे, कधी अशिक्षिताकडून एक नवी शिकवण...
जगाच्या शाळेत तुजसम असतील बहू,
नको वेडे तू उगाच तुझ्या भ्रमात राहू...
एकदा पुन्हा त्या फुटक्या आरशात नीट पहा,
पण अंतर्यामी डोकावून जाणून घे स्वत:ला,
कष्ट कर, कर्तृत्वाचा ठसा उमटवून मग मिरव
वेगळेपण तुझ्यातील दिसू दे जगाला...
~ मेघा निकम
