सुट्टीमध्ये घरी मस्त फोटो काढत बसायचे . बाबांना दाखवायचे अन उगीच स्वत:च कौतुक करून घ्यायचं . १५ दिवसच सुट्टी मिळाली पण मजेत गेली .त्यातलेच काही फोटो इथे पोस्ट करते . पक्षी निरीक्षणाचा छंद कुठून जडला ते आठवत नाहीये पण छोट्या छोट्या गोष्टीचा आनंद घ्यायला बाबांकडे पाहून शिकले . या पाखरांकडे पाहत बसलं की वेळ कसा चटकन निघून जातो कळत नाही
या चिमण्या दारात आल्या नाही ,चिवचिवाट झाला नाही तर चुकल्यासारखं वाटतं . ४-५ वर्षांपासून अखंडपणे यांना आठवणीने दाणे टाकायचं काम करतात आई आणि बाबा … यावर्षी मांजरांच्या ३ पिल्लांनी यांना घाबरवून सोडलं . सकाळचा किलबिलाट कमी होऊ लागला . पण काही दिवसांनी ती पिल्ले गेली दुसरीकडे न यांचं routine पुन्हा सुरु.
ही मांजरे पण मजेशीर ... अशीच नजर रोखून पहायची माझ्याकडे नेहमी …
No comments:
Post a Comment